« اوست خدايى كه به ميان مردمى بىكتاب پيامبرى از خودشان مبعوث داشت تا آياتش را بر آنها بخواند و ايشان را تزكيه كند ، و كتاب و حكمتشان بياموزد ، اگرچه پيش از آن در گمراهى آشكار بودند . » پس آيات قرآنى كه بر مردم درس نخوانده و امّى تلاوت و خوانده مىشود يكى تزكيه و ديگر تعليم كتاب و حكمت را آنها هدف خود مىداند . تفاوت ميان « تزكيه » و « تعليم » چيست و چگونه قرآن آن دو را در يك جا جمع كرده است ؟ 1 - تزكيه يعنى پاكسازى نفس بشرى از رسوبات جاهلى خواه از نوع انديشه‌هاى باطل يا اعتقادات پوسيده و يا اخلاق نكوهيده باشد . تزكيه يعنى « تربيت انسان كامل » كه همه نيروهاى عقلى و جسمى خود را در جهت « خير و حق » به كار گيرد . كلمه « تزكيه » از كلمه « زكات » مشتق شده است كه به معناى « طهارت » مىباشد و اساس تزكيه تقويت اراده بشرى و تحكيم حسّ آزادى از « هوا ، هوس ، شهوات » و رفتار آدمى است . هدف تزكيه چيزى جز تطهير و پاكسازى انسان از آلودگىها نيست . در حالى كه هدف تعليم افزودن « معارف و علوم » جديد براى انسان است تا بشر را به سوى پيشرفت و ترقى و تكامل سوق دهد . تعليم بر « نيروى